Zijn we niet allemaal een beetje verlamd? (interview)

Zijn we niet allemaal een beetje verlamd?

Anne-Marie Wegh schreef het boek Ecce Homo, waarin ze verhalen uit de bijbel verklaart met behulp van droomsymboliek. Dat nog maar 28 procent van de 15- tot 25-jarigen zich tot een christelijke groepering rekent, en een ontkerkelijkt deel zich liever stort op het boeddhisme, begrijpt ze wel.

“Het beeld van een serene boeddha onder een boom is voor veel jonge mensen misschien aantrekkelijker dan een man die aan het kruis hangt. Het christendom, dat is voor vele jongeren een leer met voornamelijk ge- en verboden. Iets om maar liever te mijden. Ik begrijp het, maar ik vind het ook vreselijk jammer. Want in de bijbel staan prachtige verhalen vol hedendaagse wijsheden. Het gaat niet om een streng figuur met een baard in een wit gewaad, die in de gaten houdt wat we doen. Het gaat niet om de ‘supermens’ Jezus, waarmee we ons onmogelijk kunnen meten. Zodat we daar niet eens aan beginnen. Nee, de verhalen gaan over ons, over jou en mij, over de zoektocht naar innerlijke rust en vrede.

Toen ik ontdekte dat in de bijbel droomsymboliek wordt gebruikt, de taal van het onderbewuste, zag ik dat de boodschap in elke religie, of dat het christendom, hindoeïsme, boeddhisme, jodendom of islam is, uiteindelijk hetzelfde luidt: door jezelf te zuiveren, door oude pijn onder ogen te zien, kun je de plek bereiken die iedereen al in zich heeft, de plek waar het altijd vredig en rustig is.”

Koninkrijk

“Dát is wat de bijbel het Koninkrijk Gods noemt; geen hiernamaals waar je lang op moet wachten, maar een bron van rust en stilte binnen in ons. Ik krijg nog kippenvel als ik er aan denk. Wát een rijkdom aan wijsheid ontvouwde zich voor mijn ogen!

Eigenlijk is het logisch dat je de verhalen niet letterlijk maar symbolisch moet lezen. Neem het verhaal van de verlamde man die bij Jezus wordt gebracht.

Bijbeltekst:
Er kwamen ook enigen naar Hem toe, die een verlamde brachten, door vier mannen gedragen. En omdat zij niet bij hem konden komen, vanwege de menigte, verwijderden zij de dakbedekking boven de plaats waar Hij was; en nadat zij het dak opengebroken hadden, lieten zij de ligmat waarop de verlamde lag, neer. En toen Jezus hun geloof zag, zei Hij tegen de verlamde: ‘Zoon, uw zonden zijn u vergeven.’ […] Maar opdat u zult weten dat de Zoon des mensen macht heeft op de aarde zonden te vergeven (zei Hij tegen de verlamde): Ik zeg u: Sta op, neem uw ligmat op en ga naar uw huis.’ En hij stond meteen op, en nadat hij de ligmat opgenomen had, ging hij voor het oog van allen naar buiten, zodat zij allen buiten zichzelf waren en God verheerlijkten en zeiden: ‘Wij hebben nog nooit zoiets gezien!’

(Marcus 2, Herziene Statenvertaling 2010)

Die verlamde man kan niet bij Jezus binnen komen omdat er allemaal mensen voor het huis staan. Dus dan breken ze het dak maar open? Ze kunnen Jezus toch naar buiten kunnen roepen? Alsof het zo gemakkelijk is een dak open te breken, los van de vraag of ze de juiste gereedschappen bij zich hebben. Door dit soort details voel je: dit verhaal moet iets anders betekenen.

De lamme man staat voor iemand die in spiritueel opzicht ‘verlamd’ is, die afgedwaald is van waar het om gaat in het leven, die nog geen innerlijke rust en vrede heeft gevonden. In andere verhalen is het ook wel een dove of een blinde, soms iemand die ‘slaapt’ of zelfs dood is. De verlamde man richt zich volledig op materiële zaken en dus op de buitenwereld. Hij besteedt geen aandacht aan zijn binnenwereld. Hij jaagt zijn pleziertjes na.

Het is ongelooflijk hoe actueel een verhaal van tweeduizend jaar oud is. Je zou verwachten dat de mensen in die tijd landbouw bedrijven en vissen, zonder alle stress van vandaag de dag. Niet dus, net als nu zaten de meesten gewoon vast in hun denken. Wij maken dan wel meer ruimte voor ‘voelen’, maar met als gevolg dat we ‘zoveel mogelijk moeten genieten’. Daarin vind je niet het geluk.

Prikkels

“Elk moment van genieten houdt namelijk een keer op, en dan moet je op zoek naar nieuw genot. We raken de hele dag overvoerd met prikkels, en uiteindelijk maakt die genotszucht ons lam. Innerlijke rust en vrede, los van wat er buiten je gebeurt; daarnaar zijn we eigenlijk op zoek. Daarover gaat elk verhaal in de bijbel.

Voor het huis waarin Jezus zich bevindt, staat een grote menigte die de lamme man de doorgang belemmert. In de droomsymboliek is een huis altijd een ik-symbool. Droom je over een huis, dan droom je over jezelf. De lamme kan dus niet bij de vredige plek in zichzelf komen (dat is Jezus, die niet kan worden bereikt), door de drukte en afleiding in zijn hoofd, gesymboliseerd door alle mensen die voor het huis staan.”

Vergeef

“Prestatiezucht, zorgen, oude pijn, zaken waarvoor je je schaamt, maar ook alle prikkels van sociale media; alle staan ze innerlijke rust vinden in de weg. Er is een rigoureuze ingreep nodig: het dak moet worden opengebroken. Oftewel: je moet bereid zijn je blik te verruimen, langs die menigte in je hoofd zien te komen. Als de lamme man bij Jezus is, vergeeft deze hem zijn zonden. Kortom, laat het verleden rusten. Schaam je niet voor wat je hebt gedaan, vergeef jezelf. Kijk naar het nu.

Het is een prachtig hoopgevend verhaal. Als het verleden en de drukte in zijn hoofd de verlamde man niet langer in de weg staan, kan hij zijn mat oppakken en weglopen. Er gaat een nieuwe wereld voor hem open. Ga maar na: als je niet kunt lopen is je directe omgeving beperkt. Ineens kan hij gaan en staan waar hij wil. Dat is de innerlijke vrijheid die je ervaart als je jezelf losmaakt van allerlei denkbeelden en oordelen.

Vanaf dat moment kun je het leven ervaren als rijkdom, elk moment opnieuw. Vergeet dus de kerststress. Het gevoel van innerlijke rust en vrede, ís er al, diep in ons. Je hoeft je er alleen maar voor open te stellen. Dát proberen de wonderen in de bijbel ons te vertellen.”

Interview met A-M, gepubliceerd in:
De Gelderlander, De Stentor, Brabants Dagblad, BN DeStem, Eindhovens Dagblad, Provinciaal Zeeuwse Courant en De Twentsche Courant/Tubantia

DOWNLOAD ARTIKEL (PDF)
By |2018-02-06T09:39:01+00:00februari 5th, 2018|Krant|Reacties uitgeschakeld voor Zijn we niet allemaal een beetje verlamd? (interview)